Erzurum Aziziye Haber Yazılımı

Aziziye'de yerel haber sitesinin hedef kitlesi

Bir Aziziye haber sitesinin ulaşabileceği okur sayısı, bölgenin nüfusu ve yerleşim yapısıyla doğrudan ilişkilidir. Aşağıdaki veriler Aziziye'de haber yazılımı ve yayın planı yaparken fikir verir.

Aziziye, 71.827 kişilik nüfusuyla Erzurum'un 20 ilçesi arasında nüfus bakımından 3. sıradadır ve il nüfusunun yüzde 9,7 kadarını barındırır.

İlçede 73 mahalle bulunur. En kalabalık mahalleler Saltuklu (24.020), Selçuklu (17.805), Ilıca (7.648), Gezköy (7.120), Yarımca (4.470).

Aziziye'de kullanılan posta kodları 25700'dür; sabit hat telefon kodu ise Erzurum genelinde olduğu gibi 0442'dir.

Bu sayfadaki nüfus bilgileri yıllık olarak güncellenir; resmî rakamlar Türkiye İstatistik Kurumunun veri portalında yer alır. Erzurum geneline ilişkin duyurular için Erzurum Valiliği sitesine bakabilirsiniz.

Aziziye hakkında

Aziziye, eski ismi Ilıca, Türkiye'de Erzurum ilinin bir ilçesidir. Merkez yani Erzurum Ovası'nda bulunan mahalleleri Doğu Anadolu Bölgesi'nde Ovacık (Toprakkale) kısmı ise Karadeniz Bölgesi'nde yer alır.

Erzurum ilinin merkez ilçelerinden biri olup, ilin batı kısmını oluşturur. Kuzeyden İspir ilçesi, güneyden Palandöken (Merkez ilçe) ve Çat ilçeleri, doğudan Yakutiye (Merkez ilçe) ilçesi, kuzeydoğudan Tortum ilçesi, kuzeybatıdan Aşkale ilçesi ile sınırlıdır. Ilıca, Erzurum'u batıya bağlayan ve İpek Yolu rotasında bulunan E80 karayolu üzerindedir.

İlçe halkının büyük çoğunluğunu çevre il, ilçe ve köylerden gelenler oluşturmaktadır.

Tarihî gelişim

İlçenin Karaz (yeni ismi Kahramanlar) mahallesindeki kalıntılar antik dönemde bu bölgenin yerleşim yeri olduğunu göstermektedir.

Aziziye (Ilıca) ilçesinin ilk yerleşim yeri, Karasu ile Pulur Çayı arasındaki verimli bölgedir. İlçe ismini yeraltından çıkan kaplıca sularından almaktadır. İlçe sınırları içerisinde yer alan Kahramanlar mahallesinde yapılan kazılar ve arkeolojik araştırmalar bölgede yaşamın MÖ 4000 yılına kadar uzandığını göstermektedir.

Aziziye (Ilıca) sırasıyla; Hurriler, Hayaşa, Azzi Kralığı, Urartular (MÖ 900-600), İskitler, Medler ve Perslerin istilâsına uğramıştır. MÖ 65 yılında Romalıların hakimiyetine geçmiştir. MS 1040 ile 1063 yıllarında Büyük Selçuklu Devleti Komutanlarından İbrahim Yınal ile Kutalmış, Erzurum'u ele geçirmek için Ilıca'da ordugah kurmuşlardır. Malazgirt Zaferi'nden sonra Ilıca tamamen Türklerin eline geçmiştir.

1080 yılında Saltukoğullarının yönetimine giren Ilıca'da Saltukoğulları Kaplıcaların etrafını kerpiç duvarlarla çevirmişlerdir. Ilıca 1230 yılında Konya Selçuklularının eline geçmiştir. 1242 yılında ise Anadolu'yu istila eden Moğollar tarafından Ilıca yağmalanmıştır. Moğol Komutanı Baycu Noyan kendisine karşı koyan Ilıca halkını ve idarecilerini kaplıcalarda (halk dilinde çermiklerde) boğdurmuştur.

İlhanlı Hükümdarı Kazan Han (1295-1304) Ilıca'yı ele geçirerek, burada yer altından yer üstüne kendiliğinden çıkan kaynak sıcak suyun çıkış noktası ve çevresindeki sert ve keskin kaya parçalarını kırdırmış, ilk kaplıca havuzunu yaptırmıştır.

Ilıca, 1385 yılında Karakoyunlu Hükümdarı Kara Mehmet, 1387'de Timur tarafından istila edilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu döneminde; Osmanlı Sultanları Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman doğu seferinde Ilıca'yı Osmanlı Ordusunun konaklama yeri olarak kullanmışlardır. Bazı kaynaklara göre Kanuni Sultan Süleyman Kaplıcalarda yıkanarak buraya "Çermük-İl" demiştir.

Ilıca, Romalılar döneminde "Karloi Karnak", Osmanlılar döneminde ise "Çermük-İl" adıyla anılmıştır. Günümüzde ise yerli halk "Çermik" ifadesini ilçedeki kaplıca ve ilgili tesisler için kullanmaktadır.

Yakın tarihte de Ilıca birkaç defa işgal ve istilaya uğramıştır. I. Dünya Savaşı'nda General Yudeniç komutasındaki Rus Ordusu 16 Şubat 1916 tarihinde Erzurum'u işgal etmiştir. Rus Askeri Tarihçisi Korsun "Erzurum Operasyonu" adlı eserinde "18 Şubat Saat 14.00'da 156. Elizavetplski Piyade Alayı öncü kuvvetlerinin Ilıca'yı ele geçirdiğini yazmaktadır. Böylece Ruslar tarafından işgal edilen Ilıca ve köylerindeki halk, kış ayının şiddetine rağmen Erzincan üzerinden Kayseri, Adana, Sivas ve Tokat'a göç etmek zorunda kalmıştır. Bu göç esnasında soğuktan ve açlıktan çok sayıda insan yollarda ölmüştür. Ilıca ve yöresi halkı için Şubat 1916 tarihinde başlayan bu sıkıntılı ve zorlu süreç 2 yıl devam etmiştir. Erzurum'u işgal eden Rusların 1917 Bolşevik İhtilali'nden (Ekim Devrimi) sonra Rusya'ya geri çekilip Erzurum ve yöresini Ermenilere bırakmaları neticesinde bölgede zulüm ve felaketlerin ardı arkası kesilmemiştir.

Rus Yarbay Tverdohlebof, 1917 yılı ilkbaharında Ermenilerin bölge halkının elindeki silahları toplamak amacıyla halka zulmettiğini ve işkence yaptığını belirtmiştir. Daha sonra, Rus ordusu çekildikçe katliamların daha da artmaya başladığını, Ermenilerin Erzurum'a çekilirken yoldaki Türk köylerinde halkı öldürdüklerini Ilıca'da Ermenilerden kaçamayan Müslüman Türklerin, Ermeniler tarafından öldürüldüğünü bunların sayısının 800 kişi olduğu ve savaştan yakından uzaktan ilişiği olmayan sivil halktan oluştuğu gerek Rus subaylar ve gerekse günümüz akademisyenleri tarafından belirtilmektedir.

Günümüzde sözde Ermeni Kırımı iddiasında bulunanların iddialarının tam aksine Ilıca'da tezahür eden bu vahim durum Anadolu'da Ermeni vahşeti olarak bütün gücü ile kol gezmiştir. Öldürülen insanlar Ilıca'da bulunan Eski Camii adı ile bilinen caminin avlusunda istiflenerek yakılmak suretiyle tarihteki Müslüman-Türk katliamlarına bir yenisi daha eklenmiştir. Ahmet Refik Bey (Ahmet Refik Kutlay, basımevi ve gazete sahibi, Kuva-yı Milliyeci ve siyasetçi) 1918'de Erzurum'a giderken Ilıca'dan geçmiş ve ölenlerin sayısının 2000 civarında olduğunu nakletmiştir.

Turizm

Aziziye'de kaplıca turizmi görülür. Aziziye (Ilıca) termal tesisleri, şehir merkezine ve Palandöken Kış Turizm Merkezi'ne 15 kilometre, Erzurum Havaalanı'na 5 kilometre mesafededir. Erzurum'un batıya açılan kapısı olan Aziziye ilçesindeki bu tesisler, fiziki konumu ve kaplıca suyu özellik kalitesi ile Doğu Anadolu Bölgesi'nin en büyük, Türkiye'nin sayılı termal turizm merkezleri arasındadır.

Bu bölüm, Vikipedi'deki “Aziziye” maddesinden kısaltılarak alınmıştır (katkıda bulunanlar). Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.