Tokat Reşadiye Haber Yazılımı

Tokat Reşadiye haber sitesi için yerel veriler

Bir Reşadiye haber sitesinin ulaşabileceği okur sayısı, bölgenin nüfusu ve yerleşim yapısıyla doğrudan ilişkilidir. Aşağıdaki veriler Reşadiye'de haber yazılımı ve yayın planı yaparken fikir verir.

Reşadiye, 43.108 kişilik nüfusuyla Tokat'ın 12 ilçesi arasında nüfus bakımından 6. sıradadır ve il nüfusunun yüzde 7,0 kadarını barındırır.

İlçede 48 mahalle ve 71 köy bulunur. En kalabalık mahalleler Kurtuluş (3.477), Osmaniye (2.681), Çermik (2.325), Kayalık (1.637), Yeni (1.386).

Reşadiye'de kullanılan posta kodları 60700 ile 60740 arasındadır; sabit hat telefon kodu ise Tokat genelinde olduğu gibi 0356'dır.

Bu sayfadaki nüfus bilgileri yıllık olarak güncellenir; resmî rakamlar Türkiye İstatistik Kurumunun veri portalında yer alır. Tokat geneline ilişkin duyurular için Tokat Valiliği sitesine bakabilirsiniz.

Reşadiye hakkında

Reşadiye (Eski adıyla İskefsir); Karadeniz'in orta kesiminde, Kızılırmak yayı içinde kalan ve tarihsel Kapadokya arazisi içerisinde yer alan bir Tokat ilçesidir. Kelkit Çayı'nın kenarında, E-80 kara yolu üzerindedir. Reşadiye; kuzeyinde Ordu, güneyinde Almus, batısında Niksar ve Başçiftlik, güneydoğusunda ise Sivas ile çevrilmiştir. 2025 TÜİK verilerine göre toplam nüfusu 43.108'dir.

Tarihçe

Eski Kapadokya arazisi tarih boyunca elden ele geçmiş, değişik milletler bu arazide medeniyetler kurmuşlardır. Sırasıyla Hititler, Persler, Makedonlar, Pontus Krallığı, Romalılar, Bizanslılar, Selçuklular, Danişmendliler, Kadı Burhâneddin ve Akkoyunlular bu bölgede hüküm sürmüşlerdir. Sonraları da bu arazi Osmanlı İmparatorluğu'nun hâkimiyetine geçmiştir. Reşadiye'nin eski ismi olarak bilinen İskefsir'in tarihi 15. yüzyıla kadar gitmektedir. Bu bölgeden geçerek Erzurum'a giden, yine aynı güzergâhtan İstanbul'a dönen meşhur Türk gezgini Evliya Çelebi, Seyahatname'sinde bu bölgeden bahsetmektedir. O yüzyıllarda Doğu ile Batı arasında kara ulaşımının yapıldığı Şark Yolu diye adlandırılan yolun Reşadiye'den geçtiği Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesi'nde belirtilmektedir. Bu yol üzerinde eskiden kalma büyük mezarlıklar hâlen mevcuttur.

Reşadiye'nin coğrafi özellikler bakımından çam ormanlarıyla kaplı olması, kışın sert geçen iklim koşullarından fazla etkilenmemesi, köylerin konumuna göre merkezi bir yerde olması, sağlığa yararlı kaplıcalarının bulunması ve Kelkit Vadisi üzerindeki Şark Yolu'nun buradan geçmesi, ilçe merkezi olarak seçilmesini etkileyen nedenlerdir. 1939 yılında 26 Aralık'ı 27 Aralık'a bağlayan gece sabaha karşı tarihte 1939 Erzincan Depremi olarak da bilinen deprem Reşadiye ve köylerinde etkili olmuş, bu depremde Reşadiye'de ayakta tek bir bina kalmamıştır. Bu hâliyle ilçe merkezi ve köyleri uzun bir süre kendi kaderine terk edilmiştir. Köylerle birlikte toplam 2100 kişinin öldüğü resmî kayıtlarda mevcuttur. Zamanın Tokat Valisi İzzettin Çağpar, İlçe Kaymakamı Necati Gökmoğol ve oluşturulan kurulun uzun tartışmaları sonucu yeni Reşadiye'nin yerleşim yeri, eski yerleşim yerinin kuzeyine, dağ eteğine kaydırılmıştır.

1966 yılından sonra zamanın idarecilerinin yoğun çalışmaları ve Reşadiye halkının da katkılarıyla yeni bir atılım ve yapılanma ortaya çıkmış; önce maddi sorunlar aşılıp, günün şartları içinde son derece önemli yatırımlar gerçekleşmiş, 1970'li yıllarda ise tüm Türkiye'de olduğu gibi Reşadiye de yurt dışına çok sayıda işçi göndermiştir. Bu işçiler kazançlarını ilçelerine aktarmışlar, böylece ilçe merkezi hızlı bir kentleşme sürecine girmiştir.

Ayrıca Altıparmak köyü yakınında, köyün güneyinde Kalecik adlı bir mezranın bulunduğu bilinmekle birlikte, kalenin gün ışığına çıkmamış kalıntıları ve yüksekliği gözler önündedir. Bugüne kadar Reşadiye'de Romalılara, Bizanslılara ve Türklere ait çeşitli seramik eşya, sikke, yayla ve köylere yayılmış tarihi mezarlar bulunmuştur. Köylerde yer yer bozulmuş kale kalıntılarına rastlanır. Çoğunun temel harabeleri kalmıştır. Göllüköy, Çamlıkaya, Saraydüzü, Kalecik, Mengen Kalesi, Kaledüzü, Kızılcaören ve Turaç Köyü yaylasında Bizans dönemine ait olan ve sonraları Müslümanların da defnedildiği tarihi bir mezar alanı vardır.

Malazgirt Savaşı'ndan sonra Anadolu'nun kapıları Türklere açılmış, Büyük Selçuklu Sultanı Melikşah'ın komutanlarından Dânişmend Gazi de Anadolu'nun fethinde görev almıştır. Melikşah, Dânişmend Gazi'yi Sivas dolaylarına göndererek alacağı yerleri kendisine vereceğini vadetmiştir. Gazi Ahmet Dânişmend, Sivas ve yöresini alarak Anadolu'da ilk Türk Danişmendiye hükûmetini kurmuştur. 1080 yılında da Sivas'ı devlet merkezi yapmıştır. Gazi Ahmed Dânişmend, Türklerin Salur boyundandır ve Harizm'den gelmiştir. Dânişmend Gazi, Anadolu Selçuklu Sultanı I. Kılıçarslan'la birlikte Haçlılara karşı başarılı savaşlar çıkartmıştır.

Ekonomi

Reşadiye ekonomisi tarım, hayvancılık ve madenciliğe dayanmaktadır. Özellikle ilçe topraklarında bulunan zengin bentonit yatakları, bölge ve ülke ekonomisi için büyük önem taşımaktadır. Dünya bentonit rezervlerinin önemli bir kısmını barındıran Reşadiye'den çıkarılan madenler, işlenerek kedi kumu, sondaj, döküm, kağıt ve deterjan sanayisinde kullanılmak üzere 70'ten fazla ülkeye ihraç edilmektedir.

Kültür

Reşadiye, Tokat ili sınırları içerisinde ve Kelkit Vadisi'nde bulunmaktadır. Geleneksel oyun ve müzik kültürü açısından kendine özgü bir yapısı olan ve araştırılması gereken bir bölgedir. Bölgede genel olarak halay, semah türü oyun ve müziklerinin icra edildiği bilinse de Doğu Karadeniz'e sınır olduğu için horon ve bar türü oyunların da icra edildiği görülmektedir. Bu oyunların yöreye hangi tarihlerde ve nasıl geldikleri konusunda herhangi bir yazılı kaynak bulunmamaktadır.

Reşadiye, yer şekilleri bakımından çeşitlilik gösteren bir yerleşim merkezidir. İlçe, Tokat'ın diğer ilçeleriyle karşılaştırılırsa eğim ve engebenin burada oldukça fazla olduğu görülür. Arazi kırık, eğimi fazla ve yer yer platolarla çevrilidir. Ortalama yükseltisi 1.500 metrenin üzerindedir, ilçe merkezinin rakımı ise 450 metredir.

Turizm

Reşadiye, hem termal kaynakları hem de doğal güzellikleriyle turizm potansiyeli yüksek bir ilçedir.

Bu bölüm, Vikipedi'deki “Reşadiye” maddesinden kısaltılarak alınmıştır (katkıda bulunanlar). Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.