Manisa Akhisar SEO Hizmetleri

Akhisar'da SEO çalışmasının hedef kitlesi

Akhisar SEO çalışmasında hedeflenen aramaların hacmi, bölgedeki potansiyel müşteri sayısıyla ilişkilidir. Aşağıdaki veriler yerel SEO stratejisini planlarken referans olur.

Akhisar, 181.472 kişilik nüfusuyla Manisa'nın 17 ilçesi arasında nüfus bakımından 2. sıradadır ve il nüfusunun yüzde 12,3 kadarını barındırır.

İlçede 109 mahalle bulunur. En kalabalık mahalleler Hürriyet (23.645), Efendi (19.014), Atatürk (17.275), Reşat Bey (15.329), Ulu Camii (11.981).

Akhisar'da kullanılan posta kodları 45200'dür; sabit hat telefon kodu ise Manisa genelinde olduğu gibi 0236'dır.

Bu sayfadaki nüfus bilgileri yıllık olarak güncellenir; resmî rakamlar Türkiye İstatistik Kurumunun veri portalında yer alır. Manisa geneline ilişkin duyurular için Manisa Valiliği sitesine bakabilirsiniz.

Akhisar hakkında

Akhisar, Manisa'nın bir ilçesidir. Şehir merkezinde on dört mahallesi, kırsalda doksan altı kırsal mahallesi bulunan Akhisar, 181.472 kişilik nüfusu ile Manisa'nın Yunusemre ilçesinin ardından ilin en yüksek ikinci, Türkiye'nin ise en yüksek nüfuslu yüz otuz sekizinci ilçesidir. Orta Gediz Havzası'nda Gediz'in kollarından Kum Çayı'nın suladığı Akhisar Ovası üzerinde kurulu olan şehir, güneyde Gölmarmara, güneybatıda Saruhanlı, batıda İzmir'in Aliağa ilçesi, kuzeyde Balıkesir'in Sındırgı ilçesi, kuzeybatıda Kırkağaç ve Soma ile komşudur.

Akhisar'da yerleşimin tarihi Cilalı Taş Devri'ne kadar uzanır. Lidyalılar döneminde Thiatira adıyla anılan şehir, imparatorluğun kuzeyindeki önemli yerleşim yerlerinden biri oldu. Lidyalılardan sonra Pers, Makedon, Seleukos ve Pergamon hakimiyetlerinin ardından MÖ 138'te Roma İmparatorluğu'nun egemenliği altına girdi. Roma döneminde tekstile bağlı iş kolları önem kazandı. Roma'nın ikiye bölünmesiyle Bizans egemenliğine giren Akhisar, Hristiyanlığın ilk yedi kilisesinden birine ev sahipliği yapıyordu. Şehir Türkler tarafından ilk kez Saruhan Bey döneminde alındı. Osmanlılar şehri 1390'da ele geçirseler de Moğol akınları nedeniyle tekrar Timur'un desteğiyle yeniden kurulan Saruhanoğulları'nın egemenliğine geçti. II.Murad döneminde kesin olarak Osmanlı egemenliğine geçti. Kurtuluş Savaşı'nda Yunan işgaline uğrayan şehir, Türk kuvvetlerinin şehre girdiği 6 Eylül 1922 tarihine kadar Yunan işgalinde kaldı.

1.645 km² yüzölçümü ile Manisa'nın en büyük yüzölçümüne sahip ilçesidir. En yüksek noktası 1280 m ile Görenez Dağı'dır, şehir merkezinin rakımı ise 106 metredir. Akdeniz ikliminin etkisinde kalan ilçenin alçak alanlarında ormanlık alanlar tahrip edilmiş olmakla birlikte yüksek kesimlerinde maki elemanları ve kızılçam ile karaçam ormanları görülebilir. Yıllık sıcaklık ortalaması 16,9 °C'dir. Akhisar Ovası'nda tarım faaliyetleri yapılır.

Tarım ilçedeki geçim kaynaklarındandır. İlçenin topraklarının %47'si tarım arazisi olarak kullanılır, bu arazilerde önceleri tütün yetiştiriciliği ağırlıklıyken zamanla üretim zeytin ve üzüm yetiştiriciliğine kaymıştır. Akhisar, Türkiye'de en çok zeytin ve zeytinyağı üretiminin yapıldığı yerdir. Tarımın dışında ilçede tavukçuluk tesisi ve tarıma dayalı sanayi kolları da bulunur. Ulaşım İzmir-İstanbul Otoyolu ve Manisa-Bandırma demiryolu ile sağlanır, ulaşım imkanları bölgedeki ticareti arttırmıştır. Tarıma elverişli topraklar ve ulaşım imkanları ilçenin gelişmesini ve nüfusunun artmasını sağlmış olup 1927 yılındaki cumhuriyet döneminin ilk sayımlarından bu yana şehrin nüfusu %281 artmıştır.

Tarihçe

Akhisar'da bilinen ilk yerleşim Cilalı Taş Devri'ne kadar uzanmaktadır. İlçe çevresindeki arkeolojik alan ve höyüklerde yapılan yüzey araştırmalarından elde edilen buluntu ve kalıntılar, şehrin tarihinin MÖ 7000'lere kadar dayandığını göstermektedir. Lidya egemenliğine giren Thiatira, devletin en önemli kentlerinden biri oldu ve ülke sınırlarının en kuzeyinde bulunuyordu. MÖ 547'ye kadar Lidya egemenliğinde kaldı. Bu tarihte Pers İmparatorluğu'nun eline geçti. MÖ 334'te Anadolu seferine çıkan Büyük İskender, Pers hakimiyetine son vererek Akhisar'ı Makedonya Krallığı'na bağladı. İskender'in ölümü ile birlikte imparatorluk toprakları Makedonya, Ptolemaios Krallığı Seleukos İmparatorluğu olmak üzere üç parçaya bölündü. Bu bölünüşten sonra MÖ 281'de I. Seleukos tarafından Seleukos İmparatorluğu'na bağlanan şehre Makedon askerler yerleştirildi. MÖ 190'da Magnesia Muharebesi'nin kaybedilmesi ve donanmanın Efes'ten Patara'ya çekilmesi, Thiatira'nın Romalılara teslim olmasına yol açtı. Savaşın ardından imzalanan Apamea Antlaşması ile birlikte Pergamon Krallığı, Akhisar da dahil Toros Dağları'nın batısındaki Anadolu topraklarının çoğunu ele geçirdi. Böylece kent, Pergamon Krallığı'nın yönetimine girdi. MÖ 138'de ölen III. Attalos, vasiyetinde krallığını ve hazinesini Roma Cumhuriyeti'ne bıraktı. Buna karşı çıkan Aristonikos, çevresine topladığı birliklerle isyan etti ve Thiatira'yı ve Apollonis'i ele geçirdi. Fakat Roma kuvvetlerine direnemeyerek kaçtı ve MÖ 133'te sığındığı Mysia Stratonikea'da (Siledik) yakalanarak idam edildi.

Akhisar, Roma döneminde önemli bir sanayi kenti haline geldi. En önemli iş kolu tekstil oldu. Yün boyama, keten dokumada ve deri işlemede geliştiler. Çeşitli iş kollarında dernekler kuruldu. MÖ 25/24, MS 17, MS 178/179, MS 212, MS 262 ve MS 358'de yaşanan depremlerde şehir, büyük zarara uğradı. Kent, MS 366'da bir savaşa sahne oldu. Thyatira Muharebesi olarak bilinen ve Valens ile Procopius'un karşı karşıya geldiği savaşta Valens'in kuvvetleri galip geldi, Procopius idam edildi. MS 395'te Roma İmparatorluğu'nun ikiye bölünmesi'nin ardından kent, Bizans hakimiyetine geçti. Bu dönemde Hristiyanlığın yayıldığı ilk yerlerden oldu. Akhisar, Hristiyanlığın ilk yedi kilisesinden biriydi ve şehirde Sardis metropolitliğine bağlı bir de piskoposluk bulunuyordu. Bu piskoposluk, Türk Kurtuluş Savaşı'nın ardından 1922 yılında bölgedeki varlığına son vererek İngiltere'ye taşındı.

Demografi

Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.

Bu bölüm, Vikipedi'deki “Akhisar” maddesinden kısaltılarak alınmıştır (katkıda bulunanlar). Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.