Denizli Serinhisar Site Kur

Serinhisar'da site kurmak: yerel veriler

Serinhisar'da web sitesi kurarken hitap edeceğiniz müşteri kitlesini bilmek, sayfa yapısını ve hizmet bölgesini doğru belirlemenize yardımcı olur.

Serinhisar, 14.661 kişilik nüfusuyla Denizli'nin 19 ilçesi arasında nüfus bakımından 12. sıradadır ve il nüfusunun yüzde 1,4 kadarını barındırır.

İlçede 11 mahalle bulunur. En kalabalık mahalleler Yatağan (2.582), Aşağı (2.565), Yenice (2.092), Pınarcık (1.902), Şair Eşref (1.698).

Serinhisar'da kullanılan posta kodları 20430'dur; sabit hat telefon kodu ise Denizli genelinde olduğu gibi 0258'dir.

Bu sayfadaki nüfus bilgileri yıllık olarak güncellenir; resmî rakamlar Türkiye İstatistik Kurumunun veri portalında yer alır. Denizli geneline ilişkin duyurular için Denizli Valiliği sitesine bakabilirsiniz.

Serinhisar hakkında

Ekonomik ve demografik yapı

İlçede birçok iş kolu vardır. Ama bunlardan en önemlileri leblebicilik ve besiciliktir. Ayrıca tarım ve ticaret de önemli gelir kaynaklarındandır. İhracatta ise özellikle Ortadoğu ülkelerine yaptığı leblebi satışı ile önemli bir noktaya gelmiştir. Eskiden yapılan testicilik ve urgancılık ise gün geçtikçe önemini kaybetmektedir.

Not: Büyükşehir yasası nedeniyle köyler mahalle statüsüne geçtiğinden 2013'ten itibaren kır nüfusu tabloda yer almamıştır.

Tarihçe

Denizli MÖ 3. yüzyıl ortalarında Selefkilerden Antiokhas II tarafından eşi Laodike'nin adına kurulan Laodikeia şehrinin yerine geçmiştir. Plinius'a göre daha önce Diospolis ve sonra Phoas adlı kasabaların bulunduğu yerde kurulan Laodikeia şimdiki Denizli'nin 6 km kuzeyinde Eskihisar köyü yakınında bir tepe üzerindeydi. 1887 ve 1957'de bu bölgede kazı ve araştırmalar yapılmış olup birçok kalıntı gün yüzüne çıkartılmıştır.

7. ve 10. yüzyıllar arasında Müslüman akınları sırasında şehre Lazkie adı verilmiş; Türklerin kullandıkları Ladik adı bundan türemiştir.

Malazgirt Meydan Muharebesi'nden (1071) sonra yöreye büyük Türkmen boyları yerleşti. 11.-13. yüzyıllar arasında bölge Selçuklu Türkmenleri ile Bizans arasında sık sık el değiştirmiştir.

Bu süreçte meydana gelen depremin sonucunda şehir kısmen terk edilmiş ve şimdiki yerinde yeniden oluşmaya başlamıştır. Bir süre Ladik adı yeni kurulan şehir için kullanılmıştır.

Şehrin bugünkü adı 13. yüzyıldan sonra kullanılmaya başlandı. Bu ad önceleri Donguzlu (Donuzlu), Tonguzluk şeklindeyken sonradan Dengizli (Denizli) olmuştur.

13. yüzyıl sonunda Selçuklu veziri Sahip Ata'nın oğullarına verilmiştir. Selçuklu Hanedanı zayıf düşünce Kütahya'da yerleşen Germiyanoğulları onların yerini aldı. Denizli'de Germiyanlıların Ladik beyleri veya İnançoğulları denilen bir kolu hakim bulunuyordu. Bu sırada ahiler de Denizli'ye yerleşerek zaviyeler kurmaya başladılar. 1339'da Yıldırım Beyazıt'ın eline geçen şehir 1402'de Timur tarafından Germiyanoğulları'na geri verildi. Bir süre sonra yine Osmanlı egemenliğine girdi ve Kütahya'ya bağlı bir kaza haline geldi.

17. yüzyıl ortalarında buradan geçen Evliya Çelebi şehirde 24 mahalleye bölünmüş 3.600 ev bulunduğunu kaydeder. Şehir içinde Kaleiçi denilen dört köşeli yapıda o zaman da bedesten ve dükkânlar bulunuyordu.

19. yüzyıl sonlarında şehir nüfusunun 15.000-17.000 civarında olduğu tahmin ediliyordu. 20. yüzyıl başlarında nüfus 20.000'ini geçti. Denizli 1883'te Aydın Vilayeti içinde kurulan bir sancağa merkez oldu ve bu sancak da 1924'te vilayet halini aldı. Şehir ulusal demiryolu ağına 1891 yılında bir kolla bağlandı. Millî Mücadele sırasında (1920) Yunan cephesi Sarayköy'ün kuzeyinden Büyük Menderes'e uzandığı halde Denizli işgal edilmemiştir.

Kızılhisar'ın şimdiki Kaya mahallesinin bulunduğu yer ve civarında MÖ 1500-1400 yıllarında Etiler (Hititler) tarafından kurulduğu sanılmaktadır. Kızılhisar 200 yıla yakın Hitit Devleti'nin, MÖ 1200 yıllarında Jonlar-Akarların, MÖ 800 yılında Lidyalıların, MÖ 546 yılında Perslerin, MÖ 440 yılında Karyalıların, MÖ 334 yılında Makedonyalıların (Büyük İskender İmparatorluğu), MÖ 133 yılında da Roma İmparatorluğu'nun egemenliğine girmiştir.

MS 395 yılında Roma İmparatorluğu'nun parçalanmasıyla Doğu Roma İmparatorluğu'nu sınırları içinde kalmış olup, MS 1077 yılında Anadolu Selçuklularının yaptıkları savaş sonucunda Roma idaresinden kurtularak 1308 yılına kadar Selçukluların idaresi altına girmiştir.

Selçuklular döneminde Kızılhisar ve Karaağaç yöresine Oğuzların çoğunlukla Avşar boyuna mensup Türkmenler yerleşmiştir. Coğrafi olarak kapalı bir bölgede yer alması bakımından insanlarının genetik saflığı önemli ölçüde korunmuştur. Bu özelliği ile Osmanlı başlangıç dönemi araştırmacıları için ender bulunan belki de yegane bir laboratuvar görevi yapmaktadır.

Kızılhisar yöresi Selçukluların idaresinde iken 1277 yılında Cengiz İmparatorluğu'nun akınlarına da hedef olmuştur. 1292 yılında Anadolu Selçuklularından Moğolların idaresine geçen Kızılhisar 1402 yılında Timur tarafından Germiyanoğuları Beyliği'ne bağlanmıştır.

1229 yılında Anadolu Selçuklularından ve Cengiz İmparatorluğu'nun tanınmış şahsiyetlerinden Keykavus'un ölümü ve 1300 yılında İlhanlıların tahtına sahip Ebusait Bahadır Han'ın küçük olması dolayısıyla Kızılhisar, Gölhisar Sultanlığı tarafından idare edilmiştir.

Gölhisar sultanı Mehmet Çelebi'nin 1325 yılında ölmesi üzerine 1326 yılında Germiyanlılara savaş açılmış ve bu yıl içinde Kızılhisar ve yöresi Kütahya'da bulunan Germiyanlıların eline geçmiştir.

1402 yılında Timur, Denizli'den Kızılhisar'a uğramış ve buradan Burdur ve Isparta-Uluborlu istikametine gitmiştir. 1429 yılında Germiyanoğlu Yakup Bey Osmanlılardan korkarak II. Murat'a bir vasiyetname ile Germiyan Beyliği'ni ve Kızılhisar yöresini kesin olarak Osmanlı İmparatorluğu'na bağlamıştır.

Böylece Kızılhisar 1429 yılından İstiklal Harbi'ne kadar Osmanlı İmparatorluğunca idare edilmiştir.

Romalılar zamanında kurulan yerleşim yerinin adı bazı kaynaklarda Carystus-Karistos olarak geçmesine karşın asıl adının bu dönem için Karia olduğu bir gerçektir.

Tarihi eserler, sosyal ve sportif faaliyetler

Ören yerleri, höyükler, türbeler, savaş alanları, tarihi mezarlar, kale, sur ve şehir kalıntıları:

Bu bölüm, Vikipedi'deki “Serinhisar” maddesinden kısaltılarak alınmıştır (katkıda bulunanlar). Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.