Balıkesir İvrindi Yazılım Hizmetleri

İvrindi'de özel yazılım: yerel veriler

İvrindi'de yazılım hizmetleri planlarken kullanıcı ve müşteri kitlesinin büyüklüğü, sistemin kapasitesini ve entegrasyon ihtiyaçlarını belirler.

İvrindi, 31.295 kişilik nüfusuyla Balıkesir'in 20 ilçesi arasında nüfus bakımından 13. sıradadır ve il nüfusunun yüzde 2,4 kadarını barındırır.

İlçede 70 mahalle bulunur. En kalabalık mahalleler Kurtuluş (2.194), Büyükyenice (1.828), Bahçelievler (1.766), 7eylül (1.420), Bedrettin (1.230).

İvrindi'de kullanılan posta kodları 10095 ile 10785 arasındadır; sabit hat telefon kodu ise Balıkesir genelinde olduğu gibi 0266'dır.

İlçe ve mahalle nüfuslarının en güncel hâli Türkiye İstatistik Kurumunun veri portalında yayımlanır. Mahallelerin posta kodlarını PTT posta kodu sorgulama sayfasından, il genelindeki resmî duyuruları Balıkesir Valiliği sitesinden takip edebilirsiniz.

İvrindi hakkında

Doğuda Savaştepe ilçesi, güneydoğuda Manisa ve güneyde İzmir illeri, güneybatıda Burhaniye, batıda Havran ve kuzeyde Balya ilçeleri, kuzeydoğuda ise Balıkesir'in merkez ilçelerinden biri olan Altıeylül ile çevrilidir.

Tarihçe

İvrindi'nin yerleşme tarihi M.Ö. 3000-4000 yıllarına kadar uzanmaktadır. Mysia bölgesi olarak bilinen bölge uzun süre Bergama Krallığı yönetiminde kalmıştır. Daha sonra Roma ve Bizans hakimiyetinde yaşayan bölge 1071 Malazgirt Zaferi'nden sonra büyük gruplar halinde Türk göçlerine sahne olmuştur. 1076 tarihinde Balıkesir ve çevresinin Kutalmışoğlu Süleyman Şah tarafından fethinden sonra Türk egemenliği başlamıştır. Uç Beyi olarak Karesi Beyliğinin ömrü çok kısa sürdü ve 1345'te Osmanlı Beyliği'ne katıldı. 1923 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun yıkılmasından sonra Türkiye Cumhuriyeti'nin bir ilçesi haline geldi.

Yunan ordusunun 26 Ağustos 1922'de başlayıp 30 Ağustos 1922'de meydana gelen genel bozgunu sonucu İvrindi'deki Yunan işgal kuvvetleri 7 Eylül 1922 tarihinde İvrindi'yi boşaltarak Akçay iskelesi yoluyla Anadolu'yu terk etmiştir.

Dadalar Deresi, Yunan işgali sırasında ilçenin ilk yerleşim yeri olan mevkide Yunan güçlerinin, erkeklerin millî mücadelede olmasıyla, savunmasız kalan kadın ve çocukları katletmesinden dolayı dereye Dadalar Deresi denilmektedir.

Cumhuriyetin ilk yıllarında belde olan İvrindi 2 Ağustos 1944 tarihinde 4642 sayılı Kanun'la ilçe haline gelmiştir. Yunan ordusunun çekilmesiyle birlikte bölgede bulunan Rumlar gelecek endişesiyle kurtuluş güçlerinden kaçmaya başladılar. Yerel halka tarla ve mallarını satıp Anadolu topraklarını terk ettiler.

Adın kökeni

Adının nereden geldiği kesin olarak bilinmemekle beraber İvrindi kelimesinin "Aya Rindi" kelimesinden ya da Rumca pınar anlamına gelen "avrandi" kelimesinden geldiği sanılmaktadır. İsminin Yunan dilinde çevrede sıklıkla görülen bodur bitkilerden geldiği düşünülmektedir.

Ancak bu açıklamalar dilbilimsel açıdan tartışmalıdır. Modern Yunancada “pınar/kaynak” πηγή (piyí), “çeşme/fıskiye” κρήνη (kríni) olarak geçer; “avrandi” şeklinde bir “pınar” karşılığı bulunmamaktadır.

Benzer şekilde, Rumcada “bodur bitki” karşılığı νάνος (nános) sözcüğünden türemektedir; dolayısıyla “bodur bitkilerden geldiği” iddiası da sözlüklerle uyuşmamaktadır.

Öte yandan “Aya İrini” (Yunanca: Αγία Ειρήνη, Azize İrini/Barış) kültü ile bağlantı kurulması daha olasıdır. “Εἰρήνη (Eirēnē)” Yunancada “barış” anlamına gelir ve aynı zamanda yaygın bir kadın adıdır. İstanbul'daki Aya İrini Kilisesi de bu azizeye adanmıştır.

Bölgedeki Bizans Rum nüfusunun yoğunluğu düşünüldüğünde, yerleşim yerlerinin isimlendirilmesinde azizelerin ve kiliselerin etkisi olağan bir durumdur. Dolayısıyla, İvrindi adının, Aya İrini kültü ve azizesine duyulan saygı ile halk arasında dönüşerek bugünkü hâlini almış olması muhtemel görülmektedir. Bununla birlikte, bu ihtimal dilbilimsel veya belgesel açıdan kesin olarak kanıtlanmış değildir.

Ekonomi

Ekonomisi tarıma dayanır. Başlıca tarım ürünleri buğday, arpa, mısır ve baklagillerdir. Ayrıca az miktarda üzüm, elma, susam ve ayçiçeği yetiştirilir. Hayvancılık ekonomide önemli bir yer tutar. En çok koyun ve sığır beslenir. Arıcılık gelişmiştir. Son yıllarda tavuk besiciliği de oldukça gelişmiştir. Köylerde el dokumacılığı yapılır. İlçe topraklarında bakır, taşkömürü, linyit, antimon, kaolin ve mermer yatakları bulunmaktadır. İlçeye bağlı Büyükyenice Beldesi'nde önemli miktarda kireç üretimi yapılmaktadır.

Yörede yıllardan beri tütüncülük önemli gelir kaynaklarından birini oluşturmaktadır. Mevsimlik olarak pamuk ve zeytin toplama işlerine giden çok sayıda insan vardır.

Süt ve süt ürünlerine ağırlık verilerek sanayileşmeye gidilmelidir. İlçede üretilen kelle koyun peyniri ve höşmerim oldukça meşhurdur. İlçe sınırlarında bulunan Madra Dağı'nda yetişen kestane, ceviz ve kekik üretilen diğer önemli tarım ürünleri arasında sayılabilir.

Turizm

Deliktaş ilçesinin güneydoğusunda yer alan Deliktaş'a ne yazık ki yol olmadığı için keçi yollarından/patikalardan gidilmek zorundadır, bu ulaşım güçlüğü sebebiyle bugüne kadar önem verilmemiş bir mevkidir. Vadi yamacında yer alması nedeniyle yazın en sıcak günlerinde bile uzun süre kalındığında üşütebilir.

Eğitim

İvrindi ilçesine bağlı 4 belde (Korucu, Kayapa, Büyükyenice ve Gökçeyazı) 66 köy yerleşim merkezi vardır. Bu yerleşim birimlerinde toplam 40 ilköğretim okulu ve 4 lise ve dengi okul vardır. 30 yerleşim birimindeki ilköğretim okulu öğrencileri taşıma kapsamına alınmıştır. İlçe genelinde 5.294 ilköğretim öğrencisi ve 600 ortaöğretim okul öğrencisi vardır. İlköğretim okulu öğrencilerinin 2.229'u taşınmaktadır. İlçede 1 normal lise, 1 sağlık meslek lisesi ve 1 imam-hatip lisesi bulunmaktadır. Korucu Beldesi'nde 1 normal lise, Gökçeyazı Beldesi'nde 1 normal lise, ilçe merkezinde 1 sağlık meslek yüksek okulu bulunmaktadır. Ayrıca 8 sınıflı bağımsız 12 ilköğretim okulu vardır.

Bu bölüm, Vikipedi'deki “İvrindi” maddesinden kısaltılarak alınmıştır (katkıda bulunanlar). Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.