Silvan Çobantepe Mahallesi Yazılım Hizmetleri

Çobantepe Mahallesi yazılım projelerinde hedef kitle

Çobantepe Mahallesi'nde yazılım hizmetleri planlarken kullanıcı ve müşteri kitlesinin büyüklüğü, sistemin kapasitesini ve entegrasyon ihtiyaçlarını belirler.

Çobantepe Mahallesi, Silvan'da bulunan 93 mahalleden biridir. 50 kişilik nüfusuyla ilçenin en kalabalık 92. mahallesidir ve ilçe nüfusunun yüzde 0,1 kadarını oluşturur.

Mahallenin posta kodu 21640'tır. Aynı posta kodunu kullanan diğer mahalleler arasında Akçayır, Akçeltik, Akdere, Akyol, Alibey, Altınkum sayılabilir. Sabit hat telefon kodu 0412'dir.

Silvan, 86.752 kişilik nüfusuyla Diyarbakır'ın ilçelerinden biridir. Aşağıda Silvan'ın diğer mahallelerine ait sayfalara ulaşabilirsiniz.

Mahalle ve posta kodu bilgileri zamanla değişebilir; güncel posta kodu için PTT posta kodu sorgulama sayfası, nüfus için Türkiye İstatistik Kurumunun veri portalında yer alan Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi sonuçları esas alınmalıdır.

Silvan ilçesi hakkında

Silvan (Kürtçe: Farqîn), Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan Diyarbakır'ın ilçelerinden biridir. İlçe nüfusu 87.707 kişidir. Silvan Kalesi, Malabadi köprüsü, Hasuni Mağara Şehri, Selahaddin-i Eyyubi Cami, Zembilfroş Burcu, Eyyubi Minaresi (Kırık Minare), Kara Behlül Bey Cami, eski Keldani Kilisesi (Belediye Camii) ve tarihi konaklar ile Boşat Kalesi bu ilçede bulunmaktadır.

Coğrafya

Silvan ilçesi, batısında Diyarbakır merkez ilçe ve Hazro, kuzeyinde Lice ve Kulp ilçeleri, doğusunda Batman ili ve güneyinde Bismil ilçesi ile komşudur. Diyarbakır'a 82 km uzaklıktadır. Düz bir arazi yapısına sahip gibi görünse de dağlık alanları da mevcuttur. Keskin kayalıklara sahiptir. İlçenin yüzölçümü 1.252 km²dir. Arazi genellikle engebelidir. Silvan ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 837 metredir. 1.500 metreyi bulan Albat Dağları Silvan'ın ardı sıra uzanır ve ova boyunca ilçeyi doğudan batıya keser. Meyyafarikîn, Meyafarakini, Marturupolis, Justinianopolis, Farikin, Farkin, Farqin, Silivan, Silivê ve Silvan ilçenin eski isimleridir.

Silvan'da karasal iklim egemendir. Yazları çok sıcak geçer. Ama, kış soğukları Doğu Anadolu Bölgesi'nde olduğu kadar şiddetli değildir. Bugüne değin ölçülen en yüksek sıcaklık 46,2° ile 21 Temmuz 1937'de, en düşük sıcaklık ise -24,2° ile 11 Ocak 1933'te yaşanmıştır. 496 milimetre olan yıllık ortalama yağış tutarının ancak yaklaşık %2'si yaz aylarında düşer. Yıllık yağış tutarı Silvan'da 729 mm'dir. Silvan'daki barajdan dolayı nem biraz da olsa artış göstermektedir. Ortalama nem, en çok aralık ve ocak aylarında ölçülür. Bu aylarda nem miktarı %77'ye çıkar. Temmuz-ağustos aylarında ise nisbi nem değerleri %20'ye düşmektedir.

Doğal bitki örtüsünü genellikle otsu bitkilerin ağır bastığı bozkır bitkileri oluşturur. Bunlar ilkbaharda kısa süre içinde yeşerip çiçeklenir, fakat yağışların kesilmesiyle birlikte, yaz başında kururlar. Orman bakımından çok yoksul olan dağlarında yer yer meşe topluluklarına rastlanır ve ormanların oranı, ilçenin toplam yüzeyinin onda birini bile bulmaz.

İlçe sınırlarında 'Ambar' çayı bulunmaktadır. Malabadi Köprüsü, Silvan ilçe sınırlarında olup Silvan'ın tarih envanterine kayıtlıdır. Silvan merkezde bulunan Farkin Suyu, Kaniya Navin ve Kaniya Mezin gibi doğal kaynak suları da ilçenin su ihtiyacını karşılamaktadır.

Tarihçe

Silvan, Büyük Dikran tarafından kurulan ve Ermenistan Krallığının MÖ 70. yüzyılda başkenti olan Tigranakert şehri olarak tanımlanmaktadır.

Yerleşimin kadim adı olan Miyafarkīn veya Meyyâfârikīn (ميّافارقين), Süryanice "sınır suyu" veya "ayrım suyu" anlamındadır. İslâm kaynaklarında adı Mâfârkīn, Mefârkīn ve Fârkīn şeklinde de geçen şehir, Orta Çağ Süryanice'sinde Mīpherkét, Mufargin, Ermenicede Nprkert, Grekçe'de Martyropolis (şehidler şehri) adlarıyla tanınır. Yâkūt el-Hamavî'ye göre (Mu'cemü'l-büldân, V, 274) eski adı Merdûr-Sâlâ'dır (şehidler şehri).

Silvan adı eskiden Miyafarkin'de hüküm süren Süleymanî (Silivânî) Kürt beyleri sülalesinin adından gelir. Süleyman adının Kürtçe telaffuzundan ibarettir. Esasen kasabanın değil, merkezi burada olan beyliğin ve idari birimin adıdır. Bitlisli Şeref Han'ın Şerefname'sinin İkinci Safha, Dokuzuncu Bab'ında, 16. yüzyılda Miyafarkin beyi olan Behlül, Emîrhan ve Ömer beylerin soyu, son Emevi Halifesi II. Mervan çağında oluşan Süleymanî aşiretler birliğine dayandırılır.

Silvan 10 ve 11. yüzyıllarda Mervânîler'in başkenti olmuştur. Silvan'ı başkent olarak kullanan Mervanilerin kuruluşundan yıkılmasına kadar 6 hükümdar hükûm sürdü. Diyarbakır, Silvan ve Muş yöresinde varlığını sürdürmekte olan Badıkan Aşireti'nin kökleri Mervânîler'in kurucusu olan (Bad)'a dayanmaktadır.

Ekonomi

Silvan'da orta ölçekli bir sanayi sitesi vardır. Burada yoğun olarak hurdacılık faaliyetleri sürdürülmektedir.

Sosyo-ekonomik birçok nedenden dolayı tarımla iştigal eden Silvan nüfusu %65'lerden aşağıya hızla düşmektedir. İlçede tarıma uygun arazilerin %85'i ekilmektedir. Bu da toplam arazimizin %45'ine tekabül eder. Silvan'ın ormanlık alan ortalaması %23'tür ve ülke ortalaması olan %26'ya yakındır. Bu ormanların büyük bölümü planlara göre bozuk baltalık ormanlardır. Buna rağmen ormana dayalı sanayisi yoktur.

Yer şekilleri engebeli olduğundan tarımda makine kullanımı fazla gelişmemiştir. Çok verimli toprakları olmasına rağmen sulanalabilen toprak oranı çok azdır. Tarımsal ürünlerimiz tütün, buğday, nohut, pamuk yetiştirilir. Son yıllarda mısır üretimi çok yüksek bir hızla artmaktadır.

Yağlı tohumlu bitkilerden soya ayçiçeği ve mısır yetiştirilebilirliği olmakla beraber son derece sınırlı üretim yapılmaktadır. Ayçiçeği ekim alanı 11.000 dekar soya ise yaklaşık 1.000 dekar civarındadır.

Hayvancılık faaliyetleri tarıma dayalıdır. İlçede küçükbaş ve büyükbaş hayvancılık görülür. Hayvancılık çok yoğun bir şekilde yapılmasa da küçükbaş hayvancılık şu an için köylerde devamlılığını sürdürmektedir. Genelde kırsal kesimlerde ve şehir merkezinin uç noktalarında görülür.

Bu bölüm, Vikipedi'deki “Silvan” maddesinden kısaltılarak alınmıştır (katkıda bulunanlar). Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.