Nusaybin İpekyolu Mahallesi Yazılım Hizmetleri

İpekyolu Mahallesi yazılım projelerinde hedef kitle

İpekyolu Mahallesi'nde yazılım hizmetleri planlarken kullanıcı ve müşteri kitlesinin büyüklüğü, sistemin kapasitesini ve entegrasyon ihtiyaçlarını belirler.

İpekyolu Mahallesi, Nusaybin'de bulunan 82 mahalleden biridir. 1.844 kişilik nüfusuyla ilçenin en kalabalık 17. mahallesidir ve ilçe nüfusunun yüzde 1,5 kadarını oluşturur.

Mahallenin posta kodu 47300'dür. Aynı posta kodunu kullanan diğer mahalleler arasında Abdulkadirpaşa, Açıkköy, Açıkyol, Akağıl, Akarsu, Akçatarla sayılabilir. Sabit hat telefon kodu 0482'dir.

Nusaybin, 119.559 kişilik nüfusuyla Mardin'in ilçelerinden biridir. Aşağıda Nusaybin'in diğer mahallelerine ait sayfalara ulaşabilirsiniz.

Posta kodunu gönderilerde kullanmadan önce PTT posta kodu sorgulama sayfasından teyit etmenizi öneririz. Nüfus bilgilerinin en güncel hâli Türkiye İstatistik Kurumunun veri portalında yayımlanır; il genelindeki resmî duyurular için Mardin Valiliği sitesine bakabilirsiniz.

Nusaybin ilçesi hakkında

Nusaybin, Türkiye'nin Mardin iline bağlı Suriye sınırında Kamışlı'ya komşu ovada kurulmuş bir ilçedir.

Tarihçe

İpek Yolu üzerinde Suriye ile sıfır noktasında bulunan Nusaybin, Dicle Nehri ile Fırat Nehri arasındaki havzanın yani tarihi Mezopotamya'nın kuzeyindedir. MÖ 4500 yıllarında Subartular tarafından kurulan şehir, MÖ 3000 yıllarında Sümer kralı Lugazakis tarafından “Nırbo” olarak adlandırılmış ve Çağ Çağ Deresinin batısında yeniden inşa edilmiştir. Tarihi boyunca Yukarı Mezopotamya'nın en büyük şehri olmuştur.

Kuruluşundan Sümerlerin yıkılışına kadar (MÖ 2850) Sümer imparatorluğuna bağlı kalmıştır. MÖ 2850-2300 yılları arasında Akadlar, MÖ 2300-2060 yılları arasında Akad-Sümer imparatorluğu, MÖ 2060-1800 yılları arasında Babilliler, MÖ 1800-1305 yılları arasında Mitanniler, MÖ 1305-715'te Asurlular, MÖ 612-330 yılları arasında Medler ve Persler, MÖ 330'da Seleukoslar, MÖ 130-MS 50 yılları arasında Partlar, sonra da Romalıların hakimiyetine girmiştir. MS 637 yıllarına kadar şehir sürekli Romalılar ile Sasaniler arasında el değiştirmişti. MS 637 yılında İslam orduları hakimiyetine giren Nusaybin, sıra ile Emeviler, Abbasiler, Mervaniler, Eyyubiler, Selçuklu Hanedanı, MS 1258'de Hulagu hanın eline geçmiş, daha sonra Karakoyunlular, Artukoğulları ve Akkoyunlular, daha sonra da 1516 yılında Osmanlı İmparatorluğuna geçmiştir.

Nusaybin'in ilk kurulduğundaki adı bilinmemektedir. Ancak Sümerler döneminde “Nırbo” denilmiştir.

Babilliler buraya Armis veya Nisibis, Huri-Mitaniler Nabila, Kenge, Nas-ü-bina, Asurlular Meppin-Suba, Romalılar Antimosya, Süryaniler Nasibina-Sarbo, Sasaniler Ahvaz, Araplar Nasibeyn, Kürtler Nisebin, Cumhuriyet döneminde de Nusaybin demişlerdir.

Coğrafya

Nusaybin, onu Kamışlı şehrinden ayıran Suriye-Türkiye sınırının kuzey tarafında, düz bir alana kurulmuştur. Çağ Çağ Deresi her iki yerin içinden akar.

Doğudaki Cudi Dağı'nın Nuh'un Gemisi'nin karaya oturduğu yer olduğu rivayet edilir. Hatta Nusaybin'den bazı kişilerin gemiyi aramak için gittikleri anlatılır.

İlçenin yüzölçümü 1.079 km²dir. Nusaybin ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 475 metredir.

Ulaşım

Diyarbakır'a mesafesi 152 km, Mardin'e 56 km, Batman'a 139 km, Şanlıurfa'ya 220 km, Gaziantep'e ise 360 km'dir. Zaho'ya uzaklığı 140 km, Kamışlı'ya ise 1 km kadardır.

İlçe eskiden önemli kervan yolları üzerinde bulunmaktaydı. Kuzeyde Samsun limanına kervan yolu ile bağlı idi. Tarihte kral yolu “Halk arasında” “İpek Yolu” olarak adlandırılan ve ilçeden geçen E-90 karayolu Nusaybin'in gelişmesine ve önemli bir merkez olmasına büyük katkısı olmuştur. Japonya ve Çin'den getirilen ipekler, kervanlarla bu yoldan geçirilmiştir. Bu nedenle Nusaybin'in eski çağlarda nüfuz ve önemi büyüktür. Güney demir yolunun hizmete girmesiyle bu önem azalmış ve Nusaybin için duraklama dönemi başlamıştır.

İlçe merkezi E-90 karayoluna 1,5 km mesafededir. Çevre yolu iki taraftan E-90'a çıkar.

Havayolu ulaşımı, İlçeye 55 km mesafedeki Mardin Prof. Dr. Aziz Sancar Havalimanı ile yapılır. Mardin'den haftanın beş günü sefer yapılır. Suriye'deki Kamışlı Havalimanı da Nusaybin'in 5 km güneyindedir.

Nusaybin'de demiryolunun temelleri, Osmanlı İmparatorluğu döneminde Alman sermayesi ve mühendisliği ile başlatılan meşhur Bağdat Demiryolu projesine dayanır. Bu kapsamda Nusaybin Tren İstasyonu, Chemins du Fer Impérial Ottomans de Bagdad (Osmanlı İmparatorluk Bağdat Demiryolu) şirketi tarafından inşa edilmiş ve 25 Ekim 1918'de hizmete girmiştir. I. Dünya Savaşı'ndan sonra imzalanan Ankara Antlaşması (1921) ile Türkiye-Suriye sınırı büyük oranda demiryolu hattı boyunca belirlenmiştir. Bu durum, Nusaybin’i bir "hudut istasyonu" haline getirmiştir. Ancak savaş bittiğinde hat Nusaybin'de kesilmiş durumdaydı. Nusaybin ile Irak'taki Samarra arasındaki yaklaşık 480 kilometrelik boşluk ancak 1940 yılında İngilizlerin de desteğiyle tamamlanabilmiştir. Bağdat demiryolunun bir parçası olan Halep-Nusaybin demiryolu hattı üzerinde yer alan Nusaybin, İstanbul’u Bağdat’a bağlayan yolcu trenlerinin (ünlü Toros Ekspresi gibi) geçtiği ana duraklardan biriydi. Yolcular burada gümrük ve pasaport işlemlerini yaptırarak Suriye üzerinden Irak’a devam ederdi. Bununla beraber ilçeden Gaziantep'e Gaziantep-Nusaybin Bölgesel Treni seferleri icra edidi. Suriye İç Savaşı'nın şiddetlendiği 2013 yılından itibaren hem demiryolu hattında hem de ilçede tren seferleri durdurulmuş olup savaş sona erdikten sonra Nusaybin'de an itibarıyla herhangi bir uluslararası ve ülke içi bir tren seferi bulunmamaktadır. Hattaki yenileme ve bakım çalışmalarının tamamlanmasından sonra 25 Mart 2026 tarihinde Nusaybin'de yeniden tren seferlerinin başlaması planlanmaktadır.

Kültür

İlçe sınır şehri olması dolayısı ile yerli turist bakımından oldukça şanslıdır. Hafta sonları genelde çevre il ve ilçelerden gerek ticaret için gerekse de mesire için çok sayıda yerli turist gelir. Özellikle BEyaz Su adlı Midyat-Nusaybin arasındaki sulak bölge son yıllardaki çalışmalardan sonra muhteşem dinlenme alanlarına dönüştü.

Bu bölüm, Vikipedi'deki “Nusaybin” maddesinden kısaltılarak alınmıştır (katkıda bulunanlar). Metin CC BY-SA 4.0 lisansı altındadır.